ولایت بدخشان علیا(تنگ بالا)نیاز مبرم زمان ما

بدخشان یکی ازجمله ولایات بزرگ افغانستان می باشد که دارای 47403 کیلومتر مربع مساحت و یک ونیم میلیون نفوس می باشد.

این ولایت دارای 27 ولسوالی که به 3000 کیلومتر سرک بین الولسوالی نیاز دارد،است.

هنوز 4 ولسوالی سرک موتر رو ندارد ( شکی  ، نسی، ماه می، خواهان)وراه 12 ولسوالی در جریان زمستان بند می شود.

بدخشان در رسمیات دولتی ولایت درجه اول اسمی است اما در عمل از امتیازات ولایات درجه سوم برخوردار است ادارات گمرک ، فواید عامه ، ترانسپورت و دفتر انتخابات این ولایت بست سوم وچهارم می باشد در  حالیکه این ادارات درولایات درجه اول دیگر ریاست می باشد.

هنوز تشکیل دانشگاه به بدخشان داده نشده است باوجود انکه دارای چهار دانشکده فعال می باشد(تعلیم وتربیه ،ادبیات، زراعت، ژورنالیزم)

بدخشان با آنکه با سه کشور خارجی مرز مشترک دارد(1450 کیلومتر) و قنسلگری تاجکستان در شهر فیض آباد فعال است دارای دفتر ارتباط خارجه نیست درحالیکه در دیگر ولایات درجه اول ریاست ارتباط خارجه یا دفتر وزارت خارجه فعال گردیده است.

برای یک ونیم میلیون نفوس بدخشان تنها یک شفاخانه اسمی 100 بستر وجود دارد درحالیکه تعمیر این شفاخانه 50 سال قبل باظرفیت 30 بستر ساخته شده است اما اکنون همین تعمیر صد بستر نامیده شده است در حالیکه هیچگاهی ظرفیت پذیرش بیشتر از چهل مریض را به طور استندردندارد.

برای معتمدین 27 ولسوالی ، 35 اداره مرکزی تنها یک کنترولر مستوفیت وجود دارد که باعث می شود این معتمدین هفته ها وحتی ماه هارا در پشت دروازه مستوفیت بگذرانند وپول زیادی را به عنوان رشوه جهت اجرای امورات شان بپردازند بعداً ازمعاشات مامورین واجیران ولسوالیهای مربوطه وضع نمایند.

تعداد کارمندان ادارات مرکزی بدخشان با تعداد کارمندان ادارات مرکزی ولایت کندز که 6 ولسوالی دارد یا لوگر که 4 ولسوالی دارد فرقی ندارد.

بیشتر از 2000 کدر جوان بعد از فراغت از موسسات تحصیلی بیکارند

سهمیه کمکهای مواد غذایی ، پروژه های انکشافی و سهمیه باز سازی بدخشان با دیگر ولایات چندان تفاوتی ندارد.

فاصله مرکز ولسوالیهای کران ومنجان ،واخان ، اشکاشم وشغنان تا فیض آباد به ترتیب 170 کیلومتر، 245کیلومتر، 160 کیلومتر و 155 کیلومتر است.

بدخشان علیا (تنگ بالا): ساحه وسیعی به مساحت 32000 کیلومتر مربع است در جنوب دهن تنگ قرار دارد ( دهن تنگ باریکه سنگی است که بدخشان را بدو قسمت شرقی وغربی یا علیا وسفلی منقسم می سازد.

درین ساحه ولسوالی های بهارک( 75000نفوس) ،ولسوالی شهدا( 35000نفوس)، ولسوالی وردوج ( 30000 نفوس)، ولسوالی خاش ( 22000 نفوس)، ولسوالی جرم( 90000 نفوس)، ولسوالی یمگان( 250000 نفوس) ، ولسوالی کران ومنجان(22000 نفوس) ، ولسوالی زیباک ( 9000 نفوس) ، ولسوالی اشکاشم( 16000نفوس) ، ولسوالی واخان 15000 نفوس) ، ولسوالی شغنان 30000 نفوس) ولسوالی ارغنجخواه( 22000 نفوس) موقیعت دارند

نفوس مجموعی تنگ بالا بیشتر از 500000 نفر می باشد

برای 500 هزار نفوس این حوزه یک شفاخانه اساسی بستر دار وجود ندارد ، در تشکیل ولسوالیهای کران ومنجان، خاش ویمگان هنوز داکتر گنجانیده نشده است.

 مردم این محلات از کمترین کمکهای دولت برخوردارند بیشتر امتیازات و کمکهای موسسات و دولت در مرکز تقسیم می شود،تمام قراردادهای ساختمانی ، اکمالاتی و پروژه ها درمرکز تقسیم میگردد.

قرارداد مواد اعاشوی ادارات دولتی( قوماندانی امنیه، صحت عامه، تحصیلات عالی ، محابس ، معارف، کار وامور اجتماعی ...) در مرکز به شرکای مسئولین دولتی داده می شود و بیشتر از 50 فیصد حق سربازان ، کارمندان و محصلان ، روغنیات و محروقات ادارات ولسوالیها توسط شبکه های فساد حیف ومیل میگردد.

سالانه صدها تن زن و کودک به علت دوری راه و نرسیدن به شفاخانه مرکز تلف می شوند ، صدها زن دیگر سر فرزند میروند صدها تن به مصایب طبیعی و چپه شدن وسایط نقلیه می میرند.جان صدها تن را برفکوچ وسیلاب میگیرد اما هر چه کمک درین عرصه ها از مرکز و موسسات هم به فیض آباد بیاید در همانجا  حیف ومیل می شود.

حقوق و امتیازات کارمندان ادارات این ولسوالیها به بهانه های مختلف حیف و میل میگردد صدها تن از فارغان صنف 12 بخصوص دختران به علت دوری  راه ونبود مصارف سفر به فیض آباددر امتحان کانکور اشتراک کرده نمی توانند مردم این مناطق از کار در پروژه های بزرگ انکشافی مرکز که سهم تمام بدخشانیانست محرومند.

حوزه جرم وبهارک که دارای بیشترین اراضی آبی ، باغیات وعلچرها در بدخشان است

از کمکهای کود وگندم بهره کمتر میگیرند اما کود و گندم در فیض آباد تقسیم ودر بازار به فروش میرسد.در فعالیتهای فرهنگی ، اجتماعی هیچ سهمی به محلات داده نمی شود ، هر شهروند که توانایی داشته باشد آرزو دارد در مرکز ولایت خانه داشته باشد اما فعلاً در فیض آباد یک متر  زمین دولتی وجود ندارد.

همین حالا ادارات زیادی  در دفاتر کرایی فعالیت دارند اما زمینی وجود ندارد تادفاتر خویش را اعمار نمایند.

قیمت زمین در فیض آباد بلند تراز هر ولایت دیگر است ( فی بسوه 30-40هزار دالر در ساحات نقشه یی).

مرکز یکی از ولایات درجه اول افغانستان یک پارک ندارد تا ده نفر درانجا نشسته باهم صحبت نمایند، مستراح های عامه ندارد ، دارالایتام ندارد، همین حالا هزاران خانوار مردم ولسوالی هادر خانه های کرایی زندگی می کنند خلاصه یک متر جایداد برای انکشاف وجود ندارد.

این همه درحالیست که صدهاجریب زمین دولت بین چند تن محدود با فوته تقسیم شده است اما برای مردم محلات حتی دو بسوه زمین جهت اعمار یک سرپناه داده نشده است.

بادرنظر داشت نکات فوق نخبگان ، بزرگان و روشنفکران تنگ بالا 8 سال قبل به ریس جمهور افغانستان مراجعه نمو دند تا برای حوزه تنگ بالا که شامل این 12 ولسوالی است امتیاز ولایت را بدهد این درست زمانی بود که هنوز پنجشیر ودایکندی ادعای ولایت نکرده بودند ، دیدووادید های  مردم این حوزه باریس جمهور ادامه یافت در یکی از ملاقات هاریس جمهور ضمن تائید خواست مردم اشاره کرد که در مورد با دیگر بدخشانیها صحبت می شود تا اینکه در ملاقات سال 1388 معززین تنگ بالا ریس جمهور فرمان ایجاد ولایت بدخشان علیا با مرکزیت بهارستان را صادر نمود چند ماه بعد مکتوبی از ارگانهای محلی به ولایت بدخشان مواصلت کرد مبنی برینکه ایجاد ولایت الی تصویب قانون ارگانهای محلی معطل است که این خود سوال بر انگیز بود زیرا قانون ارگانهای محلی همین حالا نافذ است و بر اساس آن اجراات صورت میگیرد به هر حال از قرائین چنین معلوم شد که هر چه است از قامت نا ساز بی اندام ماست دولت حاضر بود امتیاز مارا بدهد اما این بدخشانیهای بودند که از حسادت یا احماقت مسئله را سبوتاژ میکردند در حالیکه نخبگان وخبرگان پنجشیر و دایکندی با یکپارچگی و درایت موفق به ایجاد ولایت شان شدند به هرحال امروز زمان آن فرارسیده است که مردم تنگ بالا بدون در نظر داشت اختلافات مذهبی ، سلیقوی ، سیاسی ، حزبی دست بدست همه داده در ایجادولایت خویش بکوشند.

کسانی مخالف ایجاد ولایت جدید اند کیها استند؟مفسدین و احمق ها

چرا مخالفند؟ به خاطر از دست دادن منافع ناروای شخصی یا احماقت وعقده های شخصی

این افراد مخالف ایجاد ولایت جدیدند

1-  کسانیکه قراردادهای اادارات دولتی را در اختیار دارند: تمام قراردادهای ادارات دولتی بدخشان در دست یک شبکه مافیایی است که از یک طرف آن مسئولین دولتی یا زورمندان محلی مستقر در فیض آباد است ، این افراد مواد اعاشوی ، محروقاتی و روغنیات ادارات را به قیمت چند برابر بازار به این بهانه قرار  داد مینمایند که مواد را در محلات می رسانند هرچند نرخها غیر قابل قبول است اما مسئولین و چوکره های مفسد که درین معاملات شریکند یا اینکه در بدل انجام خوشخدمتیهای خویش رشوه میگیرند اسناد این قرار داد ها را از جلسه اداری ولایت به سادگی میگذرانند و این قراردادی ها در هرقدمه با پرداخت رشوه و اعمال واسطه کار خود را اجرا می نماید زمانیکه قرار داد نهایی شد قرار دادی که یکی از مسئولین مفسد و نابکار وحرامخور شریک اوست هر طوری که دلش خواست عمل مینماید.

2-  غاصبین زمین : اینها کسانی اند که در ولسوالیهای تنگ بالا زمینهای دولتی یا علفچرها را غصب نموده اند که با ایجاد ولایت جدید دست شان ازین زمینها کوتاه می شود.

3-  مالکان قصرها و خانه های کرایی: دربدخشان تقریباً تمام موسسات ، انجیوها وادارات دولتی خانه های مافیای فساد و اختلاس گران وشرکای انها را با قیمتهای گزاف وچند برابر به کرایه گرفته اند در صورت ایجاد مرکز ولایتی جدید یقیناً بخشی ازین موسسات دفاتر خود را به بهارک انتقال می دهند که این برای مفسدین وانحصارگران غیر قابل قبول است.

4-  افراد احمق و بی شعور: افرادی اند که در کتگوری های فوق شامل نیستنداما ناخود آگاه مخالفند ودلیل مخالفتشان را خودشان هم نمی دانند.

 

/ 0 نظر / 38 بازدید