کوچ ستاره

مسعود رفت و خا طره اش جا ودانه ماند

داغ غمش به سینهِ یاران نشــــا نه ماند

همچون ستارهِ سحر آ هنگ کوچ کرد

مارا بدام ظـــلمت تلخ شبــــــــــــــا نه ماند

جاری بسا ن چشمهِ خور شید ره برید

در لحظهِ غروب غمش شــــا عرانه ماند

سیمرغ قاف سرخ شهاد ت عروج کرد

راهش گرفت و رفت ، بجا آشـــــیانه ماند

در انحنای قا مت یک نسل نیمه جان

بار نبود خویش عجب بی بهانـــــــه ماند

بد نا خدای کشتـــــــــــــــی بی باد بان ما

دردا که رفت ، کشتی ما در کرانه ماند

بهر نماز عشق بخو نش وضو گرفت

سر را به پیشگاهِ خدا عا شقانــه ماند

آن شا عر ترا نهِ سبز مقا ومت

خا موش گشت و بر لب ملت ترانـــــــه ماند

بار گران بد وش، سبک بار پا کشید

از وی نه برج و بارهِ ، نه قصر و خانه ما ند

بی تخت و تاج پادشهِ ملک قلبها

کو چید و رفت ، لیک نه از خود خزانه ماند

فر ماندهی دلاور و داعی بی بد یل

حما سه آ فرید ، بگیتی فســـــــــــــــانه ماند

فر مان بداد همیشه و فر مان کس نبرد

آ زاده جان سپرد ، رسم شـــــــــها نه ماند

بعدی هزار سال سواری ز ره رسید

گردی ر زخ نشست، صیــــــــــــاد دانه ماند

کو رستم سوارهِ رخش مقاومت؟

کز شش جهت کمند و َرُخش در مـــیانه ماند

خا لیست جا ی شیر خراسان تا ابد

این نغمه نیز بر رگ تار زمـــــــــــانه ماند

دیگر کسی بپا یهِ " آ مر " نمیر سد

مردی یگانه بود که نامش یگانـــــــــه ما ند