بدخشان همچنان درد ميکشد

موج نارضايتی ها در بدخشان قوس صعودی خود را ميپيمايد. مردم بدخشان که در زمان حاکميت وحشيانه طالبان بيشترين تلفات و مشقات را به علت اکمال خطوط مدافعوی پناه دادن به مهاجرن از سراسر کشور و محاصره اقتصادی طالبان متحمل شده بودند با به قدرت رسيدن حاکمان نو که با وعده های قاره پيما همراه بود اميد واری های تازه را به استقبال نشستند که اين خود دولت مستعجل بود و بعد از گذشت پنج سال نه تنهاهيچ بهبودی در وضع زندگی اجتماعی ُ اقتصادی و سياسی مردم نيامد که وضع بد تر هم شد.در حاليکه در بدخشان بيشتر از ۴۰ موسسه خارجی و دفتر ملل مفته خور وجود دارد تا کنون يک پروژه موثريکه بتواند بالای اقتصاد جامعه بدخشان تاثير مشهود مثبت وارد نمايد به بهره برداری سژرده نشده است.

حوادث اخير نشان ميدهد که حوصله مردم بدخشان سر رفته است و موج نارضايتيها دارد از کنترول خارج ميشود.وضع امنيتی هر روز بد تر ميبشود و حاکمان محلی که از حمايه کابل نشينان چوکی گرای بدخشانی برخوردارند از هيچگونه ظلم و ستم در حق مردم دريغ نميکنند.دارای های عامه به تاراج ميرود معادن بزرگ لاجورد و ديگر سنگهای قيمتی همچنان توسط چوکی سالاران فروخته شده وابسته به دولت و شرکای جرم شان غارت ميشود.موسسات به تاراج بودجه های انکشافی اد امه ميدهند و در يک کلام بيداد گران نامردانه بيداد ميکنند .